“Maakt deze geleerde man zich schuldig aan het polariseren van de discussie rondom Covid-19 door de dodelijkheid van het virus te bagatelliseren? Of stelt hij ons een beetje gerust?

Zijn bedoelingen zijn, zo lijkt me, goed en zijn woorden verdienen aandacht. Wat ik spijtig vind is dat hij niet met suggesties komt m.b.t. mogelijke oplossingen, tenzij het negeren van het virus zijn voorgestelde remedie is.”

Meindert Inderwisch

‘Is de Covid-19 pandemie, qua onderbouwing met harde feiten en cijfers, een wetenschappelijk ‘fiasco’ dat slechts eens per eeuw voorkomt?’

Expert van wereldfaam John P. Ionnidis

John P.A. Loannidis is hoogleraar geneeskunde, hoogleraar epidemiologie en volksgezondheid, hoogleraar biomedische data-wetenschappen én hoogleraar statistiek aan de universiteit van Stanford (V.S.) en co-directeur van het Meta-Onderzoek Innovatiecentrum van dezelfde universiteit.

Daarom is hij een expert op dit gebied, iemand die vanuit een wetenschappelijk uitgangspunt zijn specifieke licht laat schijnen.

Hij schrijft:

“Het actuele coronavirus, Covid-19, is dé pandemie van de eeuw genoemd, maar het zou zo maar eens het wetenschappelijke fiasco van de eeuw kunnen zijn.

In een tijd waarin iedereen behoefte heeft aan betere informatie van ziektemodellen-deskundigen en regeringen tot en met mensen in quarantaine of degenen die zich bezighouden met wat nu ‘veilige afstanden’ zijn, ze hebben allemaal gebrek aan betrouwbaar bewijs wat betreft hoeveel mensen er zijn besmet met SARS-CoV-2 of wie er nog steeds besmet raken. Beter informatie is nodig om richting te geven aan besluitvorming en handelingen die van cruciaal belang zijn en het toezicht houden op het effect daarvan.

In veel landen zijn draconische maatregelen genomen. Als de pandemie óplost’ – of vanzelf of vanwege deze maatregelen – kunnen ‘social distancing’ (het aanhouden van veilige afstanden en werkomstandigheden) en ‘lockdowns’ draaglijk zijn. Hoelang moeten deze maatregelen echter worden voortgezet wanneer de pandemie onverminderd over de aarde blijft woeden? Hoe kunnen beleidsmakers zien of ze meer goed dan kwaad aanrichten?

Vaccins of betaalbare behandelingen nemen maanden (of zelfs jaren) in beslag om naar behoren ontwikkeld en getest te worden. Met dat soort tijdlijnen zijn de gevolgen van lange termijn ‘lockdowns’ volledig onbekend.

De gegevens die tot dusverre zijn verzameld m.b.t. hoeveel mensen zijn geïnfecteerd en hoe de epidemie zich ontwikkelt, zijn volstrekt onbetrouwbaar. Gegeven de beperkingen van de testen tot op heden, worden sommige doden en waarschijnlijk de overgrote meerderheid aan SARS-CoV-2 infecties over het hoofd gezien. We weten niet of de infecties op factor 3 of factor 300 worden gemist. Drie maanden na het bekend worden van de uitbraak, hebben de meeste landen (waaronder de V.S.) nog steeds niet de mogelijkheid om grote aantallen mensen te testen (dit is inmiddels achterhaald – sic) en geen enkel land heeft betrouwbare informatie met betrekking tot de invloed van het virus in een willekeurige steekproef onder de gewone bevolking.

Dit ‘bewijs-fiasco’ creëert enorme onzekerheid wat betreft het risico om aan Covid-19 te overlijden. Gerapporteerde ‘sterfpercentages’ zoals het 3.4 % percentage van de WHO (Wereld Gezondheidsorganisatie), veroorzaken verschrikking – en hebben feitelijk geen betekenis. Patiënten die zijn getest op SARS Cov-2 zijn – en dat is totaal niet representatief – degenen met ernstige symptomen waarbij de afloop vaak slecht is. Aangezien de meeste gezondheidssystemen een beperkte testcapaciteit hebben, zullen de selectiecriteria wellicht nog verslechteren in de nabije toekomst.

De enige situatie waarbij een volledige, afgesloten populatie werd getest, was in het geval van het ‘Diamond Princess’ cruiseschip en haar passagiers die allen in quarantaine waren. Het sterfgevallen-percentage daar bedroeg 1%, maar dit betrof een groep mensen die voornamelijk uit bejaarden bestond, waarbij het overlijdenspercentage aan Covid-19 veel hoger ligt.

Wanneer we het overlijdenspercentage van het Diamond Princess cruiseschip projecteren op de leeftijdsstructuur van de Amerikaanse bevolking, verandert het overlijdenspercentage onder mensen die zijn geïnfecteerd met het Covid-19 virus ineens 0.125 %. Maar aangezien deze inschatting is gebaseerd op zeer beperkte gegevens – er waren slechts zeven doden op de 700 passagiers en bemanningsleden – zou het werkelijke sterftecijfer zich kunnen uitstrekken tot vijf keer lager (0.025%) of vijf keer hoger (0.625 %). Het is ook mogelijk dat sommige passagiers die geïnfecteerd raakten later alsnog overleden en dat toeristen verschillende frequenties kunnen hebben op het gebied van chronische ziekten – een risicofactor die aanleiding geeft tot slechtere uitkomsten bij een SARS-CoV-2 infectie – dan het geval is bij de algemene bevolking. Wanneer we deze extra bronnen van onzekerheid toevoegen, kunnen we zeggen dat redelijke inschattingen m.b.t. het fataliteitspercentage onder de algemene bevolking van de V.S. varieert van 0.05 tot 1%.

Dat enorme spectrum beïnvloedt hoe ernstig de pandemie is en wat er gedaan zou moeten worden. Een spectrum dat, qua fataliteitspercentages, 0.05 % van de volledige bevolking bestrijkt, is lager dan dat van de gewone, seizoensgebonden griep . Als dit de ware verhouding is, kan het ‘verzegelen’ (‘locking down’) van de wereld met potentieel enorme sociale en financiële gevolgen, volledig irrationeel zijn. Het is alsof de poes des huizes een olifant zou achternazitten. Gefrustreerd en in een poging de poes te ontwijken, springt de olifant per ongeluk van een klif en overlijdt.

Zou het Covid-19 sterftepercentage werkelijk zo laag kunnen zijn? Nee, zeggen sommigen, wijzend op het hoge percentage bij bejaarden. Sommige zogenaamde milde of gewone verkoudheids coronavirussen die al tientallen jaren bekend zijn, kunnen fataliteitspercentages vertonen die oplopen tot wel 8 % wanneer ze bejaarden in verzorgingstehuizen treffen. In feite infecteren dergelijke ‘milde’ coronavirussen tientallen miljoenen mensen per jaar en staan iedere winter voor 3 tot 10 % van de ziekenhuisopnames van mensen met infecties van de lagere luchtwegen.

Deze ‘milde’ coronavirussen kunnen ieder jaar betrokken zijn bij verscheidene duizenden sterfgevallen over de gehele wereld, hoewel de overgrote meerderheid niet wordt gedocumenteerd m.b.v. doelgerichte testen. In plaats daarvan raken ze ieder jaar verloren als het geruis onder de 60 miljoen doden veroorzaakt door uiteenlopende ziektebeelden.

Hoewel er al lang succesvolle surveillance systemen bestaan m.b.t. de griep, wordt de ziekte slechts in een minimaal aantal gevallen bevestigd door laboratoria. In de V.S. zijn er bijvoorbeeld dit jaargetijde 1,073,976 monsters getest en waren er 222,552 (20.7 %) positief getest op griep. Tijdens dezelfde periode ligt het geschatte aantal griepachtige ziektes ergens tussen de 36,000,000 en 51,000,000 met een geschat aantal griepgerelateerde doden van 22,000 tot 51,000.

NB de onzekerheid m.b.t. het aantal sterfgevallen gerelateerd aan griepachtige ziektes: een 2.5 spectrum dat correspondeert met tienduizenden doden. Ieder jaar is een aantal van die doden toe te schrijven aan de griep en een aantal aan andere virussen zoals de gewone verkoudheids coronavirussen.

In een reeks autopsies waarbij getest werd op ademhalingsvirussen bij monsters afgenomen bij 57 bejaarden die stierven tijdens het griepseizoen 2016 – 2017, werden griepvirussen opgespoord bij 18 % van de monsters, terwijl ieder ander soort ademhalingsvirusvirus werd aangetroffen bij 47 %. Bij sommige mensen die sterven aan virale ademhalings ziekteverwekkers, meer dan één virus wordt aangetroffen tijdens de autopsie, terwijl zich ook diverse bacteriën hebben toegevoegd. Een positieve uitslag bij een coronatest betekent niet noodzakelijk dat dit virus altijd de eerste doodsoorzaak is.”

Kanttekening Meindert:

“Maakt deze geleerde man zich schuldig aan het polariseren van de discussie rondom Covid-19 door de dodelijkheid van het virus te bagatelliseren? Of stelt hij ons een beetje gerust?

Zijn bedoelingen zijn, zo lijkt me, goed en zijn woorden verdienen aandacht. Wat ik spijtig vind is dat hij niet met suggesties komt m.b.t. mogelijke oplossingen, tenzij het negeren van het virus zijn voorgestelde remedie is.”

Copyright © 2020 Amor en Psyche

Webdesign by: Miek.Designs

Heb je nog vragen

Stel ze gerust en ik antwoord je zo snel mogelijk.

Scroll naar top